Almanya’dan çok sayıda hastası olan bir klinik olarak gözlemlerimi paylaşıyorum:

• Almanya’da HSG yapılmaz; histerosonografi tercih edilir. Tüpler kapalıysa genellikle müdahale edilmez. Türkiye’de ise HSG rutin bir uygulamadır. Hidrosalpinks mevcutsa tüp çıkarılır çünkü embriyonun tutunma potansiyelini azaltır.
• Almanya’da genetik risk yoksa PGT (preimplantasyon genetik tanı) genellikle uygulanamaz. Türkiye’de ise ileri yaş, tekrarlayan düşük ya da gebe kalma süresini kısaltmak gibi durumlarda uygulanmaktadır.
• Almanya’da takip ziyaretleri daha seyrek olur; olgunlaştırma iğnesi günü yumurta boyutları daha az önemsenir. Türkiye’de ise rezervi düşük kadınlarda daha sık kontrol yapılır.
• Almanya’da genellikle 2. ya da 3. gün embriyo transferi uygulanır; tek embriyo transferi sınırlamaları yaygındır. Türkiye’de daha çok 5. gün (blastosist) transferi uygulanır ve uygun olgularda iki embriyo transferi de yapılabilir.
• Almanya’da kanıta dayanmayan destek tedavileri (IVIG, intralipid vb.) nadir kullanılır. Türkiye’de tekrarlayan tutunma başarısızlıklarında bu destekler daha yaygın şekilde tercih edilir.
• Türkiye’de başarı oranları %70’e kadar çıkabilir. Almanya ile ilaç fiyatları benzer olabilirken, toplam maliyetler Türkiye’de daha uygun olur.

Türkiye’de tüp bebek tedavisiyle ilgili merak ettikleriniz varsa bize lütfen ulaşın.